Moniques logboek

Sunday, April 30, 2006

Sinds Monique is gestopt met de medicijnen, is gebeurd wat de chirurg heeft voorspeld: ze is veel sneller, vaker en erger moe. De opwekkende werking van een van die pillen was blijkbaar sterk. Het is moeilijk te verkroppen dat alles nu opeens zoveel moeilijker gaat. Aan de andere kant maar goed, want als je door toedoen van pillen meer doet dan je lichaam eigenlijk aankan, loopt het vroeg of laat spaak.

Dus veel hangen op de bank, zoeken naar licht verteerbare tijdschriften, boeken en tv-programma's en heel voorzichtig zijn met lichamelijke activiteit. Toch lukt het Monique haar dagelijkse wandelingetjes geleidelijk op te voeren. Ik schat dat ze nu zit op tweemaal daags 500 meter. Verder blijft ze manmoedig de was doen en meegaan boodschappen halen.

Omdat 500 meter niet veel is, en te weinig om bijvoorbeeld wat te winkelen in Rotterdam of Zoetermeer (iedereen heeft zo z'n prioriteiten) hebben we vrijdag een rolstoel gehaald. Van de balie van de Kruisverenging tot de parkeerplaats heeft Monique er alvast ingezeten. Ze is in elk geval niet bang om erin gezien te worden. Nu kunnen we zonodig ook de Biesbosch of de Millingerwaard doorkruisen. Of we daaraan toekomen is natuurlijk een andere zaak. Misschien komt hij vanavond, zondagavond, van pas als we in Rotterdam uit eten gaan om de goedaardigheid van de tumor te vieren.

0 Comments:

Post a Comment

<< Home