Moniques logboek

Saturday, July 29, 2006

Hallo allemaal,

We hebben anderhalve maand moeten wachten op stof om te vertellen, maar nu is het ook wel raak.

Medio juli zijn we op vakantie geweest in de Achterhoek. Daar hebben we het heetste gedeelte van de hittegolf uitgezeten. Onder die omstandigheden kon Monique niet veel, voor de kinderen was er weinig te beleven, kortom het was echt vakantie. ;-)

Aan een paar leuke dingen zijn we wel toegekomen. Zo hebben we een autorit gemaakt langs een aantal van de talrijke kastelen, we hebben gewaterskied (Monique uiteraard niet) en ik heb een paar korte fietstochten gemaakt waarvan één met Jason. Vochtomzet bij die fietstochten ca. 1 liter per uur. De kinderen hebben een paar keer gezwommen, maar badminton bijvoorbeeld zag niemand zitten in de hitte.

Eén keer heeft Monique al haar moed verzameld om een stukje te fietsen: we hadden een traject bedacht van een kleine 10 km. Ze wilde graag even ruiken aan het Berghse Bos, anders gezegd het Montferland. Helaas, de eerste glooiing was haar al te machtig en we hebben halverwege flink koffie met appelgebak moeten consumeren om haar weer op krachten te krijgen. Ook de terugrit naar het bungalowpark in Braamt ging heel moeizaam.

Monique had nog een mri-scan tegoed. We zouden daarvoor een oproep krijgen. Deze week kwam het telefoontje: of we zaterdag, de dag dat ik dit schrijf dus, gelegenheid hadden. Dat kwam niet slecht uit dus vandaag zijn we inderdaad geweest.

Een uitslag zal later komen maar heel merkwaardig nieuws heeft de scan al wel opgeleverd. Zoals bekend werkt een mri met sterke magnetische velden en moet je alle metalen sieraden, piercings, portemonnees, sleutelbossen en brillen inleveren voor je in het apparaat gaat. Zegt de dienstdoende operator tegen Monique: we kunnen het niet zo goed zien want er zit metaal in uw hoofd!

Wat is dat nou weer? Je kunt je toch moeilijk voorstellen dat de chirurg een schaar in Monique d'r hersenpan heeft laten liggen. Maar als het iets normaals was dan zou het personeeel er toch op voorbereid moeten wezen.

Dat zit ons dus niet lekker. Er rijzen meteen vragen, zoals: zou dat iets te maken kunnen hebben met het feit dat Monique's haar nog niet goed terugkomt, of dat ze de laatste tijd weer slechter slaapt?

De komende drie weken staan ons gesprekken te wachten met de arts in het Oogziekenhuis, de neuroloog in het EMC en met de neurochirurg, over deze en andere vraagstukken. We houden jullie op de hoogte.

Herbert

0 Comments:

Post a Comment

<< Home